13 - Erectieproblemen - Katerverhalen

13 – Erectieproblemen

Vandaag word ik zowaar eens wakker naast een lekker wijf. Eentje waarbij ik niet direct de snelste vluchtroute zoek. Het is Stéphanie, mijn beste vriendin, en nee, er is niets gebeurd vannacht. Hoe aantrekkelijk ze ook is, ik zie haar inmiddels meer als een zus.

Stéphanie, Stéph, haar rol als beste vriendin in mijn leven is simpel: zeggen dat alles goed komt en zorgen dat ik me goed over mezelf voel. Zij kan als geen ander mijn goede kanten belichten. Dat is haar natuur, want ze staat altijd positief in het leven, ziet in iedereen het goede en vindt iedereen mooi. Dat laatste is nog wel eens lastig, want alle drie de keren dat ze me aan een ‘beeldschoon’ persoon probeerde te koppelen, bleek het een saaie doos te zijn.

Eigenlijk is het gewoon een kuthippie, compleet met frotje in d’r haar en dromenvangertattoo. Maar dat is zo fijn aan haar: ze veroordeelt me niet. Terwijl er om mij heen steeds meer vrienden trouwen en kinderen krijgen, krijg ik steeds vaker de vraag wanneer ik nou eens normaal ga doen. Maar Stéph vraagt dat niet, Stéph vindt dat ik moet doen waar ik zin in heb.  

Zeker nu ik steeds het verwijt krijg dat ik mijn ambitie laat varen, is het fijn om je even niet te hoeven verdedigen. Wat ik steeds meer heb moeten doen nadat ik zelfs mijn vaste jaarlijkse salarisverhoging niet heb gekregen. Het kan me ook niet echt boeien, het liefst neem ik ontslag en ga ik bij de plantsoenendienst werken of zo, maar dan wel in een warmer land. Of achter de bar staan, al is dat misschien wat te gevaarlijk voor mijn lever. Ik oefen wel af en toe. Als Bendjamin, mijn vaste barman, moet kakken, neem ik even waar. Wat eigenlijk alleen betekent dat ik een biertje voor mezelf inschenk.

Stéph is inmiddels al opgestaan en staat een beetje in de boekenkast te scharrelen, naakt. Ik moet er ook uit, want ik ben weer te laat aan het komen voor mijn werk. Ik heb alleen een praktisch probleem, in de vorm van een tamelijk harde ochtenderectie. Eentje waarvan ik al een kwartier hoop dat hij weggaat, maar met weinig succes.

Gewoon niet naar de naakte chick bij mijn boekenkast kijken en aan Patty Brard denken”, zeg ik tegen mezelf. Maar je kent het wel, als je van jezelf ergens niet naar mag kijken, dan ga je er juist naar kijken. Hoewel ik haar nooit op die manier bekijk, kan ik niet anders dan constateren dat ze echt geweldige tieten heeft. Als ze dan ook nog eens voorover buigt met haar kont naar mij toe om de lagere boekenplanken te bestuderen, bijt ik op mijn lip. Verdomme, zo kom ik hier nooit weg. Het lijkt wel een foute bibliothecaresse pornofilm (ja, die bestaan en dat ik die gezien heb helpt nu ook niet).

Dan spreekt ze het magische verlossende woord: “Koffie?” Ik heb zelden zo vroeg op de dag enthousiast ja gezegd en geknikt. Zodra ze richting keuken vertrekt, ren ik naar de badkamer met mijn boxershort-tent. Douchen en de geilheid eruit trekken. Wat ook weer moeilijk gaat, want aan Stéph denken voelt ineens verkeerd en opeens vliegt Patty Brard alsnog verlaat door mijn hoofd. Godver.

Mijn manager kijkt me chagrijnig aan. “Waarom ben je nu weer te laat?” Na een net wat te lange ongemakkelijke stilte antwoord ik: “Ochtenderectie.” Hij geeft geen kik, alsof dit het antwoord was dat hij verwachte. “Je krijgt bij deze een officiële waarschuwing.” Hij draait zich om en loopt weg.

Facebook Reacties
Like katerverhalen op Facebook