16 - Monday, Bloody Monday - Katerverhalen

16 – Monday, Bloody Monday

Het is maandagochtend en ik zit in de tram. Ik kan nu een tirade afsteken met gevatte verwoordingen wat voor een hel maandag is. Maar ja, daar heb ik op maandagochtend natuurlijk geen zin in. Terugkijken op een mooi weekend zit er ook niet in, want dat was niet veel beter. Eigenlijk wil ik het er ook helemaal niet over hebben. Ik ga gewoon muziek luisteren en boos voor me uit staren in de tram.

Maar oké, muziek is me ook al te veel, dus toch maar: zaterdag stond weer in het teken van Tinder. Onverwacht stelde een chick – waar ik eigenlijk pas komende donderdag mee zou gaan daten – voor om in het park wat te gaan drinken. Ze was wel erg nieuwsgierig geworden en wou niet nog een week wachten.

Het enthousiasme wat ze voor de date had, verdween als sneeuw waar je overheen zeikt, toen ze me daadwerkelijk ontmoette. Ik was een wrak, slechts een schim van de toch al niet zo geweldige charmeur die ik normaal ben. Twee nachten te veel feesten – na een week met ook al te veel dates – hadden me gesloopt. Het is jammer, want het was een leuke chick, maar ik kon het niet opbrengen om nog wat van mezelf te maken.

Dat de date van zaterdagavond niet op is komen dagen, was dan ook haast een verademing. Redelijk vroeg naar huis en zondag dan eindelijk in mijn eigen bed wakker worden.

Ik ben een man van weinig routine, maar op zondag de was doen is daar een van de weinige uitzonderingen op. De ‘wiedergutwaschung’ noem ik dit. Ik begon deze keer ambitieus de wasmachine al aan te doen, voordat ik koffie had gedronken.

Mijn wasmachine staat in de keuken, dus zodra deze aan was kon ik er op gaan zitten, en wachten tot de koffie uit de machine komt pruttelen. Er is geen mooier geluid dan dat gepruttel met een heerlijk koffiearoma wat de keuken vult. Maar het aroma komt niet, en de koffie is niet zwart. Ik heb er toch net mijn laatste beetje koffie in gedaan? Fuck it, ik ga naar de koffietent om de hoek om tussen de hipsters met hun MacBooks zitten.

Terug thuis gekomen ruikt het huis toch wel naar koffie. Één blik door het raampje van de wasmachine en bij het zien het bruine water wordt alles duidelijk. Als ik het eruit haal is alles bruin en ruikt naar koffie, godver!

Na alles vijf keer doorgespoeld en opnieuw gewassen te hebben, was het inmiddels avond. Alles was nog steeds bruin en rook nog steeds naar koffie. Er zat niets anders op dan naar de kroeg te gaan en tegen mijn favoriete barman aan te zeiken.

Inmiddels bij mijn werk aangekomen trek ik nog een keer mijn shirt naar beneden. Het enige schone shirt wat ik nog kon vinden, heb ik nooit aangehad omdat hij simpelweg veels te klein is. Ik ben er nog niet helemaal uit of het nou goed is dat ik hem bewaard heb, want het is praktisch een naveltruitje. Mijn boxershort komt wel uit de koffie-was en ik ruik daarom de hele tramrit al koffie. Gewoon zorgen dat ik constant koffie in mijn hand heb op mijn werk, zodat niemand door heeft dat het mijn boxershort is die ze ruiken.

Mijn manager is al met zijn gebruikelijke ronde begonnen als ik ga zitten met mijn koffie. Sinds ik laatst een zoveelste officiële waarschuwing heb gehad, is zelfs zijn gemaakte vriendelijkheid verdwenen. Vandaag is geen uitzondering, want hij kijkt me chagrijnig aan als hij mijn bureau nadert.

Waar was je gister?

Thuis de was aan het doen.” antwoord ik tevreden, want voor onze relatie is het goed dat hij hoort dat ik ook normale dingen doe. Ik leun tevreden naar achter in mijn stoel.

Er valt een ongemakkelijke stilte terwijl hij me indringend aankijkt.

Het is dinsdag.

Er valt weer een stilte terwijl mijn hersenen angstvallig de situatie proberen te bevatten. Na wat intern beraad doorbreek ik de stilte met een iets te lang gerekte “Ooooh..”.

Pak je spullen maar, ik ben er klaar mee. Je bent ontslagen

Facebook Reacties
Like katerverhalen op Facebook