17 - De Vos - Katerverhalen

17 – De Vos

Vrijdag belooft een epische avond te worden, zo episch dat het op voorhand al een proloog verdient. Bovendien heb ik als werkloze zwoeber toch te veel tijd omhanden. Vrijdag viert De Vos zijn verjaardag en De Vos is een hoop dingen; een vrijbuiter, een charmeur, een boef, een charlatan, maar vooral een garantie voor een epische avond. Van een avond met De Vos weet je nooit waar en hoe die zou eindigen, zelfs of deze überhaupt wel zou eindigen is niet duidelijk. Dit werd me na onze eerste ontmoeting jaren terug al meteen duidelijk.

Het was in een café genaamd Chez Jacques. Vorm je hierbij vooral geen romantisch beeld van een Franse bistro. Chez Jacques was namelijk een golfplaten krot in een ellendige buitenwijk van Nouakchott, aan de rand van de Sahara. Een plaats waarvan, als je de naam normaal kan uitspreken, je al weet dat je er te lang bent. Ik was er twee dagen en dat was volgens die regel al een dag te lang. Chez Jacques was een van de weinige plekken waar je alcohol kon krijgen in Mauritanië. De clientèle bestond voornamelijk uit wat ze blanc cassé noemen, wat letterlijk kapotte blanken betekent. Blanken die niet meer functioneren in de westerse samenleving, eigenlijk in geen enkele samenleving. Blanken die hier ongestoord weg kunnen rotten en hun illegaal geïmporteerde Senegalese biertjes drinken.

Toen ik Chez Jacques binnen kwam, zat hij alleen aan de bar. Hij had een dikke grijns en een twinkeling in zijn ogen als een 10-jarig kind dat kattenkwaad uit gaat halen. Drie uur later reden we met drie hoeren achterin vol gas door twee gewapende checkpoints. Ik heb nooit helemaal begrepen hoe ik in die situatie belandde, maar dat begreep ik nooit met De Vos. Toch was er iedere keer wel iets als ik met De Vos was. Zo was er de keer dat ik wakker werd in mijn tent met 4 verkeersborden. De keer dat we met etalagepoppen door de stad rende. De keer dat hij op een brommer een rondje door de kroeg reed, terwijl de te dikke barman boos achter hem aan waggelde. Om maar een paar doorsnee avonden met De Vos te noemen.

Regels en wetten, geschreven en ongeschreven, zoals wij die kennen gelden niet voor De Vos. Ook de regels van het ouder worden niet, want hij is in de vijftig maar gedraagt zich als een 16-jarige. Het kan dan ook niet anders dan dat zijn verjaardag alle festivals van afgelopen zomer zal doen verbleken. Wordt vervolgd…

Facebook Reacties
Like katerverhalen op Facebook