Katerniveau: Hoe erg is jouw kater? - Katerverhalen

31 – Katerniveau: Hoe erg is jouw kater?

Een kater, we moeten er allemaal wel eens aan geloven. Maar hoe erg is je kater nou echt en valt je dag nog te redden?

Samen met Bendjamin heb ik al een paar keer een katerclassificatiesysteem uitgedacht: een vijfpuntsschaal waarmee je de ernst van de kater kan classificeren. Dit om de communicatie te vereenvoudigen op deze, toch al zware, ochtenden. Dat je alleen nog ‘niveau 4’ hoeft te appen en dat de ander dan weet hoe je eraan toe bent. Of nog luier, zoals wij meestal doen, alleen ‘4’.

Dat we dit uitdenken meerdere keren hebben gedaan, is niet om het systeem heel ambitieus te perfectioneren. We waren gewoon iedere keer te dronken om het te kunnen onthouden.

Gister waren we niet minder dronken, maar in het licht van dit blog hadden we echter besloten onze gedachten direct op papier te zetten. Nou ja papier, een paar zompige bierviltjes die ik vanochtend heb gepoogd te ontcijferen. Gelukkig had ik slechts een niveautje twee, dus was het te doen.

De vijf niveaus:

Niveau 1: de kitten. Laten we wel wezen, bij een niveau 1 heb je gewoon feitelijk niet genoeg gedronken. Waarschijnlijk had je gister een VrijMiBo en in plaats van dat je de toffe collega’s volgde naar de volgende kroeg, ben je naar huis gegaan als een slappe zak. Maandag zal je moeten aanhoren dat je hierdoor een epische avond hebt gemist die eindigde op een underground-travo-karaoke-afterparty.

Nu is het echter zaterdag en ben je, met hooguit een ietwat wazig hoofd, al vroeg uit bed en realiseer jij je dat er niets te beleven valt op zaterdagochtend en je leven best triest is. Klagen over die paar watten in je hoofd mag je al helemaal niet met een niveau 1 kater. Eigenlijk moet je gewoon in de hoek gaan staan en je schamen.

Niveau 2: het biergriepje. Hier begint het een beetje op een echte kater te lijken. Je hebt een leuke avond gehad, maar geen epische. Waarschijnlijk ben je slim geweest en heb je voor het slapen gaan nog wat water gedronken. Je bent niet topfit, maar wat brakkig en met een lichte hoofdpijn. Toch is deze dag nog prima te redden met een gedegen katerontbijt of gewoon wat paracetamol. Echt klagen mag je nog steeds niet, dit is gewoon de prijs die je moet betalen voor die leuke avond en dat is het waard.

Niveau 3: de klassieker. Het voelt alsof er een kleine nazihamster met zijn kleine leren kisten door je hoofd marcheert. Je wilt je bed niet uit en alles is simpelweg kut. Met een goed katerontbijt weet je het misschien terug te brengen naar een niveau 2, maar hoe dan ook ben je een paar uur vertieft. Tenzij je het geheime wapen in zet: het herstelbiertje (of twee).

Een jointje kan tijdens dit stadium soms ook wonderen doen maar is, net als het herstelbiertje, niet aan te raden als je nog moet werken. Moet je op de koffie bij je schoonfamilie? Dan is een jointje juist je redding. Niet alleen verdooft het je symptomen, het maakt de hele schoonfamilie ellende een stuk draaglijker.

Niveau 4: de sabeltandtijger. Als niveau 2 het biergriepje is, kan je 4 ook wel bierkanker noemen. Oftewel: nu wordt het ernstig. Met een beetje geluk ben je in je bed wakker geworden en niet met je smoel op het tapijt. Mooi, want dan hoef jij je niet meer te verplaatsen de komende uren. Je hoeft gelukkig ook niet naar de wc om te plassen, want je bent dusdanig uitgedroogd dat er hooguit zand uit komt

Deze dag is in zijn geheel verloren. Het voelt alsof iemand een gat in je hoofd aan het boren is met een botte boor. Je dacht gister al meer gekotst te hebben dan menselijk gezien mogelijk was, maar je zal er vandaag toch nog zeker een paar keer aan moeten geloven.

Je vraagt je af wat er gebeurd is gister en of je nou je ex hebt gebeld, maar eigenlijk ben je al blij dat je niet (weer) in haar tuin wakker bent geworden.

Dit niveau bereik je zelden alleen, dus je zoekt om je heen naar andere slachtoffers. Je ziet een paar bewegingsloze benen achter de bank vandaan komen. Hoewel je licht gealarmeerd bent door dit beeld, ben je niet van plan de komende uren te gaan kijken wie daar ligt en of diegene nog leeft.

Als je een halve dag later weer de eerste vage tekenen van leven vertoont en de onbekende Irakees, die blijkbaar achter je bank lag weer vertrokken is, kijk je op je telefoon. Je vindt daarop foto’s van jezelf terwijl je een bierflesje pijpt en een sms’je van je ex of je niet meer dronken wilt bellen.

Er is weinig wat je kan doen om dit niveau draaglijker te maken. Het idee van eten is al genoeg om je weer te laten kotsen. Zelfs de neutrale smaak van water, zo precies tussen zoet, zuur, zout en bitter in, is nu misselijkmakend. Blijf maar gewoon liggen en probeer het morgen opnieuw.

Niveau 5: M.A.K. De Moeder Aller Katers. Het is klaar, af, game over. De dag is simpelweg niet meer te redden en eigenlijk zal je de dag erna er nog steeds bij lopen als een zwakbegaafde pinguin met een kater van het niveau 2 of 3. Pessimisten (en doktoren) zouden niveau 5 een alcoholvergiftiging noemen.

Je bent niet bezig met hoe je hier beland bent, je weet niet eens waar je beland bent, je bent bezig met overleven. Het zou kunnen zijn dat je nu in het Vondelpark ligt, terwijl er een zwerver lepeltje lepeltje tegen je aan is gekropen. Het duurt echter nog een paar uur voordat je dit doorhebt en nog langer voor het je wat kan schelen.

Alles doet pijn, zelfs het gevoel en geluid van je hartslag is een intense marteling. Als je in staat zou zijn tot enige vorm van beweging, zou je dan ook het liefst zelfmoord plegen om dit intense lijden te doen stoppen. Maar aangezien jij je hoofd al niet eens kan optillen, zit dat er niet in.

Als je geluk hebt, lig je op je zij en stik je niet in je eigen kots. Overmorgen ben je op zijn vroegst weer in staat tot matige activiteit.

Dus dat brengt ons bij de vraag: op welk niveau zit jij vandaag?

Facebook Reacties
Like katerverhalen op Facebook