VrijMiBo - Katerverhalen

8 – VrijMiBo

VrijMiBo’s zijn zelfs voor de meest doorgewinterde alcoholist een beproeving. Niet alleen omdat de speelse afkorting al misselijkmakend is, maar vooral omdat je begint te drinken alvorens fatsoenlijk te hebben gegeten. Eenmaal begonnen met drinken stop je meestal niet meer. Natuurlijk heeft na het zesde biertje iemand de heldere ingeving bitterballen te bestellen. Alleen is dat te weinig en te laat, want inmiddels ben je eigenlijk al zat.

Zelfs als je collega’s afdruipen omdat ze thuis op het matje geroepen worden, is er geen redden meer aan. Het is tenslotte vrijdagavond en de volgende drinkmakker heeft zich al lang gemeld. Voordat je het weet probeer je wanhopig middels een acrobatische pose de barman te overtuigen dat je niet dronken bent om te voorkomen naar huis gestuurd te worden. Tevergeefs natuurlijk, want geen nuchter persoon zou überhaupt zo’n debiele pose aannemen, laat staan erbij op zijn bek gaan.

Hoewel de VrijMiBo’s gevaarlijk zijn, zijn ze ook genadig. De verlaagde alcoholtolerantie door het tekort aan eten heeft namelijk zijn voordelen. Je bent sneller dronken en eindigt dus vroeger in (als alles goed gaat) bed. Waar ook nog eens minder vernieling in je hoofd wordt aangericht. Gevolg: je wordt redelijk uitgerust wakker met hooguit een kleine kater.

Een logica die meestal opgaat. Meestal, maar niet vandaag. Wat er gisteren anders is gelopen dan normaal weet ik niet, want mijn herinneringen zijn vaag. Dit in tegenstelling tot mijn hoofdpijn die vlijmscherp is. Niet handig want waar ik meestal de hele zaterdag kon recupereren alvorens weer van voor af aan te beginnen, moet ik vandaag zowaar productief zijn. Ik moet naar de Ikea. Nadat ik mijn nichtje vorige week heb laten stikken, zou ik het nu goedmaken door mee te gaan naar Ikea. Hoewel ik van mening ben dat je Ikea, zeker op een zaterdagmiddag, niet nuchter moet proberen te trotseren, is het met een kater al helemaal een slecht idee.

Gelukkig heb ik geleerd dat je bepaalde vaardigheden nodig hebt om als ‘levensgenieter’ te overleven. Snel recupereren als dat moet, is daar één van. De sleutel tot snelle recuperatie is een gedegen katerontbijt en dat is dan ook wat mij vandaag moet redden. Er zijn vele theorieën over waar een goed katerontbijt uit moest bestaan. De meeste recepten bestaan uiteraard uit stevige, vette maaltijden. Alleen ben ik überhaupt geen ontbijter, dus gebakken eieren en vette worsten zijn voor mij veel te heftig, zeker als ik toch al tegen het kotsen aanzit. Gelukkig is mijn vader ook geen ontbijter en is zijn katerontbijtrecept een van de weinige stukjes kennis die hij bewust aan mij heeft overgedragen: een kiwi en een glas met een bol vanille ijs, advocaat en daaroverheen verse sterke espresso.

Een geweldig recept want je hebt vitamines, calorieën, cafeïne en alcohol. Met name dat laatste werkt fantastisch tegen katers. De kiwi heb ik echter uit het recept geschrapt en vervangen door twee paracetamol. Ik heb het gewoon niet zo op harig fruit. Iedere keer als ik een kiwi zie liggen, denk ik weer dat het een hamster is die opgerold ligt te slapen en dat is verwarrend op de vroege morgen.

Bij lichte katers deed ik het ook wel eens af met één paracetamol en wat drinkyoghurt. Maar vandaag moet ik duidelijk terugvallen op het familierecept. Als ik een kiwi zou hebben zou ik die zelfs overwegen. Alleen heb ik geen kiwi, maar ook geen advocaat, ijs en koffie. Dus moet ik terugvallen op wat creativiteit, ook essentieel voor het overleven als “levensgenieter”.

De koffie en advocaat besluit ik efficiënt te vervangen door Kahlua koffielikeur, twee vliegen in één klap, mijn vader zal trots op me zijn. Het gebrek aan vanille-ijs is lastiger. Na een tijdje glazig naar mijn keukenkastjes te hebben gekeken, besluit ik dat drie kuipjes koffiemelk het beste is wat ik ervan kan maken. En ach, als je toch al Kahlua en een vorm van melk in een glas hebt, kan je er maar net zo goed vodka bij gooien en er een White Russian van maken.

Inmiddels ben ik een uur en twee White Russians verder en is de hoofdpijn verdreven. Nu alleen nog de moed verzamelen om naar de Ikea te gaan.

 

Volg mijn blog op Bloglovin

Facebook Reacties
Like katerverhalen op Facebook