Review: café Foeders - Katerverhalen

Review: café Foeders

Ceintuurbaan 257, 1074 CZ Amsterdam

Oke, ik had beloofd dat ik de zaken waar Boris neerstrijkt hier te voorzien van een review. Maar goed, ook ik ga weleens op goed geluk ergens naar binnen zonder echt na te denken over een plek en reden. Meestal is de reden dat ik geen bier heb en heeft de zaak waar ik naar binnen loop dat wel.

Deze avond was het echter een klein beetje anders, ik had namelijk een Tinderdate, mijn eerste wel te verstaan. Ik kan niet zeggen dat ik er echt naar uit zag, eigenlijk helemaal niet. Wat ik van Boris heb begrepen was het met Tinder vooral bierzuipen, neuken en paardenposters bekijken, meestal in die volgorde. Vooral vanwege het laatste onderdeel heb ik er toch lang van afgezien en mijn heil gewoon real-life in de kroeg gevonden, ik ben immers barman.

Na een lange dienst, 3 jager, 2 tequila en een halve liter Zatte begeef ik me richting mijn date. Ze heeft me net ge-appt dat ze een zonnebloem in haar kapsel heeft gestoken, zodat ze makkelijk herkenbaar is. Toen ik eenmaal tegenover haar stond vroeg ik me af waarom ze die moeite überhaupt heeft genomen. Ze had zichzelf ook kunnen omschrijven als iemand die “te dik is voor het soort kleding dat ze draagt maar dit probeert te compenseren met een groot decolleté ”. Dit gaat een lange avond worden…

We belanden in: Café Foeders, Ceintuurbaan 257, 1074 CZ Amsterdam. Dagelijks geopend van 14:00 tot 01:00, op vrijdag van 14:00 tot 03:00, op zaterdag van 12:00 tot 03:00 en op zondag van 12:00 tot 01:00. Ik vermoed dat menig bierliefhebber hier voor een dichte deur zal staan wegens de verwarrende en variërende openingstijden. Ik hou dan zelf ook het meest van een kroeg die elke dag om 10:00 open gaat.

Locatie: Vanaf de Amstel op het begin van de Ceintuurbaan, aan de rechter kant. Na een paar keer gegoogeld te hebben kwam ik erachter dat het “Foeders” heet. Niet via Google trouwens, daar is de zaak niet op te vinden als je de naam niet weet. Een speciaal bierkenner wist mij te vertellen hoe deze schone zaak heet.

Soort zaak: Speciaalbiercafé

Decor: Het decor is in eerste instantie niet opvallend goed of slecht. Meteen bij binnenkomst vallen mij de glazen met doppinda’s op en dus ook de lege pindadoppen overal op de grond, tafels en bar. Dit moet natuurlijk een soort van gezelligheid creëren, een sfeer die zegt “Hier kun je lekker een teringzooi maken!”. Bij mij werkt dat niet, juist omdat het gezelligheid moet uitstralen vind ik het meteen stom. Het is trouwens 01:00 ’s nachts en bij nadere inspectie zijn alle pinda’s al op en liggen er alleen maar lege doppen. Ik heb na die tequila eigenlijk wel honger, verdomme!

We nemen plaats aan de bar, een fraaie bar. Achter de barman staat een mooie, klassieke kast van donker hout. En kenner zou zeggen dat het eiken is. Of nee; Beuken! Of misschien wel kastanje? Mij zal het een worst wezen. Ik vraag me vooral af of ik met al die lege pindadoppen op een hoop die kast in de fik zou kunnen steken, gevolgd door de rest van de zaak. Een ietwat duistere gedachte realiseer ik me, want er is absoluut niets mis met de zaak, mijn blik glijdt af naar de menukaart aan de muur. Voor het grootste deel met de hand geschreven en voor mij -vermoedelijk door de Jäger en Tequila- onleesbaar. Ik wend me tot de barman. Of eigenlijk heet dat in een zaak als deze een Kastelein.

Personeel: Ondanks dat het vrijdagnacht is staat de kastelein er hier alleen voor. Het is dan ook niet echt druk in de zaak, er zitten welgeteld 10 mensen te genieten van professioneel getapt speciaal bier. De kastelein ziet er vriendelijk uit; een glimmend, kaal hoofd met een rond brilletje; het heeft iets komisch, maar op een positieve manier. Wanneer hij zijn bier advies uitspreekt neem ik een Vlaams accent waar; ik geloof ik het wel. Wat hij verder verteld hoor ik niet eens meer; hij is Bourgondiër dus ik vertrouw hem. Hij tapt een biertje en zet er een ijskoud glaasje water naast. Heerlijk. Hij vertelt nog het een en ander over het bier, maar ik ben inmiddels alweer afgeleid door een ander element van het decor. Deze kastelein krijgt trouwens 5 bierpullen van mij, topvent!

Decor: Zoals ik zei; bij binnenkomst niet opvallend. Maar nu ik eenmaal aan de bar zit valt mij iets op: De bar en barkrukken zijn ontzettend laag. Ik zit op deze barkrukken echt met een flinke hoek in mijn benen en de voetjes op de grond. Ik vraag me af waarom dat zo is, totdat de kastelein achter de bar vandaan komt. De beste man is vrij klein van formaat; gewoon niet heel lang. Ik vraag me af of de bar en de krukken om die reden zo laag zijn, maar durf niet direct te vragen, ondanks de jäger en tequila van eerder op de avond. In plaats daarvan vraag ik naar de geschiedenis van deze zaak. De kastelein verteld met dat ze nog geen jaar open zijn en voor die tijd de zaak verbouwd hebben. Ze proberen een “hidden gem” te zijn (dat zijn ze!) door weinig aan reclame en marketing te doen (…en dat resulteert dan weer in onvindbaarheid op Google wanneer je de naam van de zaak niet weet). Ik weet voldoende; de bar en krukken zijn inderdaad aangepast op de lengte van de barman. Grappig, want normaal zou er simpelweg een verhoging achter de bar worden aangebracht.

Het decor krijgt van mij drie bierpullen.

Drankkaart: Er staat hier veel bier op de kaart dat ik niet ken; en dat is positief! Als vervend bierdrinker probeer ik overal waar ik kom bier dat ik niét ken. Zo komt het dat ik inmiddels toch een redelijk bestand van bieren bij elkaar heb gedronken. Menig speciaal biercafé, zoals de biertuin, heeft mij dan ook niets nieuws te bieden. Deze zaak wel, en dat is fijn! 5 bierpullen!

Sfeer: De sfeer in deze zaak is rustig. Zoals vermeld waren er, inclusief dat kind met een zonnebloem in d’r haar en mezelf, 10 mensen aan het genieten van een speciaal biertje. Het is er eigenlijk een beetje saai, vooral voor een vrijdag avond. Maar ja, dat kan ook komen door het feit dat ik hier met die tinderdate zit die niet echt wil boteren. Normaal is mijn oplossing dan (nog) meer drank, maar zelfs na het zoveelste corenwijntje, oude jenevertje en nader te verklaren bittertjes (want ze schenken vermoedelijk geen jägermeister, ik durfde het in ieder geval niet te vragen…) schoot de sfeer niet echt op. Vermoedelijk komt dat doordat mijn tinderdate hetzelfde accent heeft in het Nederlands als mijn lerares Engels op de middelbare school had en zij mogelijk nog minder aantrekkelijk was dan mijn tinderdate. Dat en het feit dat ik me er niet overheen kan zetten dat deze forse dame dacht dat het nodig was om een zonnebloem in haar haar te doen zodat ze op zou vallen, terwijl haar middel genoeg ruimte biedt voor een levensgrote replica van van Gogh’s Zonnebloemen. Ik drink mijn glas in één teug leef, neem afscheid van mijn tinderdate en de kale kastelijn en zet koers naar mijn vaste waterput.

De sfeer krijgt van mij één lege bierpul, maar dat komt omdat ik moet leren niet dronken te tinderen. Bij een herkansing zou deze zaak zeker beter scoren.

Eindoordeel:
14 bierpullen, niet slecht. Steekjes laten vallen op het gebied van sfeer. Alle gekkigheid ter zijde; het was gewoon niet bijzonder gezellig in de zaak. Op een vrijdag avond maar 10 man binnen hebben, dat is ook voor een hidden gem geen goede zaak. Ik hoop dat de volgende keer dat ik hier binnen kom, er minsten 30 man aan de bar zit. Deze toffe kastelein verdient namelijk gewoon veel klandizie. Mocht je eens in de buurt zijn, zeker even naar binnen!

Decor: biertjebiertjebiertje
Barpersoneel: biertjebiertjebiertjebiertjebiertje
Drankkaart: biertjebiertjebiertjebiertjebiertje
Sfeer: biertje
Totaaloordeel: biertjex14

Facebook Reacties
Like katerverhalen op Facebook