Review: Hesp - Katerverhalen

Review: Hesp

Weesperzijde 130 – 131, 1091 ER Amsterdam

Op een dinsdagavond kan de verveling al snel toeslaan. Van mijn vrienden zijn er maar een paar met hetzelfde ritme als ik en nog minder die ook op een dinsdagavond mee gaan zuipen. Gelukkig is er altijd nog Rob. Rob vind het niet alleen leuk om de sokken van Boris in de fik te steken, hij zit liever in de kroeg dan… tja, dan waar dan ook eigenlijk. De enige digitale communicatie die tussen ons voorkomt bestaat uit twee worden en wat leestekens:

“Bier?” (betekenis: Hey man, zin om vanavond bier te drinken?)
“Bier!” (Betekenis: Ja, ik wil vanavond een biertje drinken)
“Meh” (Betekenis: Nee, ik kan vanavond geen biertje drinken)
“Meh?” (Betekenis: (wanneer de ontvanger onderweg is:) Hoe laat ben je hier om bier te drinken? )

En zo komt het dat ons hele vijfjarige gespreksgeschiedenis op 1 a4tje is af te drukken. Vanavond was het antwoord “Bier!” en zodoende zijn we opzoek naar een waterput. Ik herinner me vaag een verhaal van Boris, iets over een saaie chick die normaal niet veel drinkt en dankzij zijn drinktempo heel Hesp heeft voorzien van een verse laag kots. We zetten koers naar Hesp!

We belanden in:
Café Hesp, Weesperzijde 130 – 131, elke dag geopend vanaf 10:00, in het weekend open tot 02:00 en de rest van de week tot 01:00. Een kroeg die elke dag om 10:00 opent heeft bij mij al een streepje voor!

Locatie:
Gelegen langs de Amstel heeft Hesp in de zomer een ontzettend mooi terras langs het water. In de winter moeten we het doen met de binnenruimte, geen straf.

Soort zaak:
Speciaal bier café met tekenen van een beginnende identiteitscrisis

Decor:
Het decor is gemoedelijk en gezellig. Veel bruin en veel hout, eigenlijk zoals het hoort in een speciaal bier café. In eerste instantie oogt het er erg gezellig. Oud meubilair, handgeschreven tapruiters en veel (klassieke) reclameposters aan de muur.

Bij een nadere, iets kritischere blik op de zaak zijn er toch een paar dingen die niet helemaal kloppen, of gewoon niet thuishoren in een zaak als deze. Belichting, bijvoorbeeld, is voor elke horecazaak ontzettend belangrijk. Met de juiste belichting op het juiste moment kun je de sfeer bepalen en het gedrag van de gasten beïnvloeden. Daar hebben ze in deze zaak klaarblijkelijk maling aan; op elke tafel staan ontzettend lelijke LED kaarsjes. Deze zijn niet alleen te fel, maar ze veranderen ook van kleur. Zulke bende hoort eigenlijk alleen thuis in een Oost Europese muziekvideo.

Op de tafel waar wij plaats namen staan er zelfs twee en zonder een seconde na te denken pakken we er allebei een en zetten ‘m uit. Het feit dat Rob en ik het beiden eens zijn over deze irritante lichtjes spreekt boekdelen, normaal zijn wij het die irritant zijn.

Het decor geef ik slechts drie bierpullen. De setting is er, de intentie is duidelijk aanwezig er een mooie zaak van te maken. Tenminste, die intentie wás er ooit. De LED kaarsjes zijn écht een pijnlijke misser. Ze geven duidelijk weer dat er hier op de verkeerde dingen geld bespaard wordt, wat mij een vreemd onderbuik gevoel geeft en waardoor ik de oprechtheid van het decor verder in twijfel neem.

Barpersoneel:
Het eerste contact met het personeel laat op zich wachten tot ik de tapruiters overdreven aandachtig bekijk. Dat de barman mij niet direct ziet staan komt waarschijnlijk omdat zijn aandacht volledig ligt bij twee jonge dames aan zijn bar; ik kan het hem niet kwalijk nemen. Erg pijnlijk is het wel dat de beste man van een Corona staat te lurken, in een café met minstens twintig bier van tap. Ik hoop dat de dames dit hem ook kwalijk nemen.

Het verdere contact met het personeel blijft gelimiteerd tot wanneer we, om de beurt, de tijd nemen om de tapruiters te bestuderen. De andere barman, die geen corona aan het drinken was, doet nog een poging om ons van advies te voorzien gebaseerd op ons laatste biertje maar dat is compleet tevergeefs. Zijn advies is wel accuraat en sluit inderdaad aan op een logische opbouw van smaak, diepgang en percentages van het bier, maar daar hebben Rob en ik maling in. Wij drinken meestal van alles door elkaar.

Na het derde biertje leeggedronken te hebben begin ik me te irriteren aan het feit dat we telkens naar de bar moeten lopen om nieuw bier te halen. Ik weet dat er in deze zaak bediend wordt, maar beide heren lijken hier geen zin in te hebben. Jammer, want wij drinken echt wel door.

Het personeel krijgt van mij twee bierpullen. Geen contact bij binnenkomst, moeizaam eerste contact tijdens het bestellen van het eerste drankje en verder geen service aan tafel, plus een barman die in een speciaal biercafé Corona drinkt. Al met al een zeer slechte gang van zaken, de tweede bierpul is verdiend door de barman die (tevergeefs) bieradvies probeerde te geven.

Drankkaart:
Ligt niet op tafel en ik twijfel of deze überhaupt aanwezig is. De handgeschreven tapruiters doen vermoeden dat het bier in hoog tempo wisselt. Als dit het geval is zou het een goed teken zijn. Ook op andere tafels dan de onze zie ik geen drankkaarten liggen, noch wordt er ons een aangeboden door een van de barmannen terwijl we de selectie tapruiters bestuderen. De selectie bieren is goed, veel seizoenbieren en voor iedereen wel iets op tap. Alleen pech voor degene die iets anders dan een tapbiertje willen; die lijken hier te moeten raden wat er te drinken is.

De drankkaart krijgt 2,5 bierpullen. De selectie tapbieren is prima, maar de fysieke kaart is nergens te zien. Dat blijft jammer!

Sfeer:
Het moet gezegd worden dat het hier voor een dinsdag avond redelijk goed gevuld is. Het publiek is overwegend jong, ik denk dat er weinig boven de 30, misschien zelfs 25, tussen zit. De jonge gezichten steken sterk af tegen het oude meubilair, zelfs de ontzettende goedkope LED kaarsjes kunnen hier geen brug in slaan.

Halverwege ons bezoek komt er een zeer luidruchtige groep Amerikanen binnen, welke van een congres komen. Dit is klaarblijkelijk niet hun eerste halte, er wordt veel amicaal gelald tegen elkaar en de twee barmannen. De muziek slaat om en aan de bar wordt gedanst. De tien Amerikanen zijn blij, de rest van de zo’n 20 a 30 mensen verspreid over de zaak minder en het duurt niet lang voordat het resterende aantal gasten is gehalveerd. Als we gehoopt hadden om nog aan tafel bediend te worden konden we dat nu wel helemaal vergeten, al waren we al redelijk gewend aan het gebrek aan service.

Een aantal rondjes later zijn de Amerikanen weer verdwenen en besluiten ook wij ons heil elders te zoeken. We vragen om de rekening en komen tot de ontdekking dat zeker de helft van de drankjes mist. Er staan er 5 op de rekening, een bijzonder aantal voor twee mensen die in hetzelfde tempo drinken. Twijfelend kijk ik Rob aan en zie aan zijn gezicht dat hij niet van plan is om de fouten recht te zetten. Ik geef 5 euro fooi en reken af. Ondanks het lekkere bier denk ik niet dat ik hier snel terugkom.

De sfeer krijgt van mij 3 bierpullen. Het hadden er vier kunnen zijn als er iets minder heftig op een groepje dronken Amerikanen was ingespeeld. De razendsnelle omschakeling in muziek en gedrag van het personeel geeft wederom aan dat de zaak geen duidelijke visie (meer) heeft over wat ze nou willen uitstralen, en dat is erg jammer.

Totaaloordeel:
10,5 bierpullen, matig. De uitstekende kennis van één van de barmannen compenseert slechts ten dele voor de matige service. Het decor had met echte kaarsen ongekend veel beter uit de verf gekomen en misschien is het tijd voor deze zaak om met al het personeel de neuzen één kant uit te krijgen, zodat de zaak een duidelijke positie in kan nemen en echt kan uitstralen wat ze willen zijn. Op het moment gebeurt dat niet, en dat is jammer. In de zomer is het zeker de moeite waard om even op het terras aan het water te gaan zitten, maar in de winterperiode zou ik je aanraden nog even door te trappen richting Oost.

Decor: biertjebiertjebiertje
Barpersoneel: biertjebiertje
Drankkaart: biertjebiertjeen een half
Sfeer: biertjebiertjebiertje
Totaaloordeel: biertjex10,5

Facebook Reacties
Like katerverhalen op Facebook