Review: Café Villa Nieuwmarkt - Katerverhalen

Review: Café Villa Nieuwmarkt

Nieuwmarkt 25, 1011 JS Amsterdam

Het is eerste kerstdag en natuurlijk zijn Rob en ik opzoek naar een kroeg. Beiden hebben we weinig met kerst. Gelukkig moest ik gisteren op kerstavond werken en sta ik ook morgen weer achter de bar. Op kerstavond gebeurd er bij ons weinig, dus ben ik zelf nog even de kroeg in geweest en ik heb me aldaar vermaakt met het aanwezige vrouwelijke schoon. Ik ben verliefd geworden op een mooie blonde dame, maar in mijn dronken extase vergeten om enige vorm van communicatie met haar uit te wisselen. Of misschien heb ik dit wel geprobeerd, maar is het gewoon niet gelukt. Vanochtend heb ik mijn telefoon doorzocht naar nieuwe contacten, mijn broekzakken naar polaroids en mijn armen naar pen krabbels. Tevergeefs. De herinnering is alles wat is nog heb, dus die moeten we maar snel verzuipen.

Rob heeft me opgehaald bij familie buiten Amsterdam en samen zetten we koers richting de hoofdstad. De auto wordt geparkeerd bij een nachtwinkel, een sixpackje bier is niet veel later aangeschaft en zo belanden we in lijn 9 richting het centrum.

We belanden in:
Cafe Villa Nieuwmarkt, Nieuwmarkt 25, 1011 JS Amsterdam. Dagelijks geopend van 11:00 tot 01:00 en vrijdag en zaterdag tot 03:00

Locatie:
Villa Nieuwmarkt bevindt zich verrassend genoeg op de Nieuwmarkt, op een hoekje naast een bejaardentehuis. Op de nieuwmarkt bevinden zich veel zaken die qua reputatie een stuk beter scoren van Villa Nieuwmarkt, maar alle goede zaken lijken gesloten. Bij de Bekeerde Zuster, de Fonteyn en Stevens brand het licht niet.

Soort zaak:
Eetcafé, ’s avonds meer café.

Decor:
Hopeloos verouderd, smerig, stoffig en zonder duidelijke lijn in het geheel. Zo lijkt het toilet geïnspireerd te zijn op een op een retro-filmset, is het luik bij de keuken voor de helft afgebakend met een stuk multiplex, hangt er een vintage modelvliegtuig boven de bar en is de muur van de zaal bedekt met koperen platen. Hier en daar staan glazen stolpen flessen en andere hipster habbekratsjes, welke waarschijnlijk de jongste toevoeging aan de mengelmoes zijn.

We nemen plaats op een rode leren bank die langs de muur staat. Het leer is versleten, oogt vies en is op veel plekken gescheurd. Dit is het soort bank dat je in een studentenhuis aantreft, met een lege pizzadoos en half opgedronken Euroshopper pils erop, niet in een respectabele horecagelegenheid.Review: Café Villa Nieuwmarkt - Katerverhalen

Ons uitzicht wordt ingenomen door een debraskar (zo’n meubelstuk op wielen waar bestek, menukaarten, sausjes, servetten, kaarsjes, eigenlijk alles, in zit) die de kringloop nog zou weigeren en twee handgetekende plattegronden van de zaak met daarop de tafelnummers. Vooral dat laatste spreekt boekdelen over deze zaak.

Elke zaak waar een plattegrond hangt is een zaak met een hoog personeelsverloop. Kennelijk lopen hier dusdanig vaak personeelsleden rond die niet op de hoogte zijn van de tafelnummers dat zo’n plattegrond nodig is. De meeste zaken kiezen ervoor om deze buiten het zicht van de gast te hangen, omdat het nogal amateuristisch is, maar bij Villa Nieuwmarkt is dat kennelijk niet nodig. Het tweede schrijnende aan de plattegronden is dat deze met de hand getekend zijn. Als zo’n plattegrond toch in het zicht van de gast moet hangen, maak er dan iets moois van. Een ieder die dit leest kan ik aanraden om je bezoek aan een zaak met een handgetekende plattegrond zo kort mogelijk te houden.

Het decor krijgt 1 bierpul.

Personeel:
Achter de bar staat een dame met een kerstmuts op die ons vlot helpt. We bestellen een Zatte en krijgen deze vrijwel direct aangereikt, prima. We nemen boven plaats, op die bank van het studentenhuis, aan aanzienlijk goedkope tafeltjes. De dame met de kerstmuts blijft vooral achter de bar en loopt af en toe naar buiten om de mensen daar te helpen, terwijl boven een jonge dame rondloopt.

Van de dame die hier boven rondloopt krijg ik het een beetje warm. Niet zozeer omdat ik haar aantrekkelijk vind, maar meer omdat ik zoveel dingen mis zie gaan. Ik ben geen azijnzeiker en zo wil ik ook niet overkomen, maar het is duidelijk dat deze dame nog veel te leren heeft. Goed, we hebben het allemaal moeten leren natuurlijk, dat wil ik haar ook niet kwalijk nemen. Zo zou ze (mocht ze dit lezen) kunnen proberen om meerdere tafels tegelijk op te nemen, nooit met lege handen te lopen en te oefenen met het lopen van dienbladen, ook (juist!) als ze erg vol zijn. Voor de laatste twee zouden haar heel veel tijd schelen, het arme meisje loopt nu soms vier keer heen en weer voor een tafel.

De dame die in onze wijk loopt heeft het er maar druk mee. Omdat ze het allemaal maar net kan behappen ziet ze veel over het hoofd. Er zijn eigenlijk altijd wel twee of drie tafels die iets van haar willen, terwijl andere tafels al lang uitgegeten zijn en uitgehaald moeten worden. Het is wel duidelijk te zien dat ze écht haar best doet en dat siert haar. Helaas merk ik in haar omgang met de andere gasten -en onszelf- dat ze de gemaakte vriendelijkheid nog moet uitvinden.

Villa Nieuwmarkt is duidelijk een zaak waar weinig in wordt geïnvesteerd. Alles is oud, vies en versleten en het personeel jong en onervaren. Dat laatste mag je het personeel niet kwalijk nemen, zeker de blonde dame in onze wijk doet duidelijk haar best. In haar verwarring biedt ze ons in het Engels de laatste ronde aan, terwijl we eerder in het Nederlands een paar woorden hebben gewisseld. Goed, kan gebeuren.

Lieve meid, je krijgt van mij twee bierpullen. Ik heb duidelijk gezien dat je écht hard aan het werk bent, maar je moet nog een hele hoop leren. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik het niet echt gezellig vond om bij je in de wijk te zitten. In de horeca zijn we naast alles ook entertainers, grappenmakers en praatpalen, maar ik snap dat je daar je draai nog in moet vinden.

Drankkaart:
De drankkaart ligt netjes op elke tafel, maar daarmee is meteen het enige positieve over dit onderdeel ook wel gezegd. Trots als ik ben om Amsterdammer te zijn voel ik me een beetje tegen mijn scheen geschopt als er ergens geen Zatte van de tap te krijgen is.

De kaart zelf is overduidelijk in Word gemaakt en gelamineerd in zo’n apparaat dat je voor een 10tje bij de action haalt. Het zou me niets verbazen als iemand van de bediening is geweest die dit in zijn of haar vrije tijd heeft moeten doen, het komt op mij niet over alsof deze zaak daar geld in heeft gestoken.Review: Café Villa Nieuwmarkt - Katerverhalen

Het exemplaar dat op ons tafeltjes ligt is vies en plakkerig, de randjes van het gelamineerde plastic zijn losgekomen. Bij de wijnen staat niet aangegeven wat de prijzen betekenen; ik neem aan dat het per glas en fles is, maar het zou ook per glas en karaf kunnen zijn. Bij geen van de dranken staat een beschrijving van de smaak, terwijl je dit toch minimaal voor de wijn zou moeten doen. De cocktails op de kaart zijn minimaal en weinig spannend. Op zich niet verrassend en eigenlijk ook niet erg want ik betwijfel dat het personeel hier een aardig drankje in elkaar kan draaien.

De drankkaart krijgt 1 bierpul.

Sfeer:
Het meest opwekkende element aan de sfeer is de kat die braaf op een kruk bij de ingang zit om daar zijn aaitjes te innen. Het personeel is niet vriendelijk of onvriendelijk, de muziek gedateerd en te luid, het licht te fel en de clientèle vooral verdwaalde toeristen. Ik kan nog wel even doorgaan, maar jullie zullen het wel doorhebben; Villa Nieuwmarkt moet je lekker links laten liggen. Met zaken zoals Cafe Fonteyn, Cafe Stevens en de Kroegtijger op steenworp afstand (oké, voor de kroegtijger moet je twee keer gooien) is er geen acceptabel excuus om hier binnen te stappen.

1 bierpul.

Totaaloordeel:

Decor: biertje
Barpersoneel: biertjebiertje
Drankkaart: biertje
Sfeer: biertje
Totaaloordeel: biertjex5

Facebook Reacties
Like katerverhalen op Facebook